Hafta tatili alacağı

HAFTA VE GENEL TATİL ÜCRETİ / PRİM ALACAĞI

 

9. Hukuk Dairesi

2004/127 E.N

2004/22056 K.N.

İlgili Kavramlar

HAFTA VE GENEL TATİL ÜCRETİ PRİM ALACAĞI

Özet :

FESİHTEN SONRA VE DAVACIYA İŞÇİLİK HAKLARININ ÖDENDİĞİ SIRADA DÜZENLENEN VE DAVACI İŞÇİNİN İMZASINI TAŞIYAN SÖZ KONUSU İBRANAMEDE AÇIKÇA BELİRTİLEN KALEMLERLE İLGİLİ OLARAK DAVALI İŞVERİNİN İBRA EDİLDİĞİNİN KABULÜ GEREKİR.

İçtihat Metni

Taraflar arasındaki fazla çatışma parası, hafta ve genel tatil gündeliği ile prim alacağının ödetilmesi davasının yapılan yankılaması sonunda; Hamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraflarının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2.Dosya içinde bulunan ve davacı işçinin imzasını taşıyan 4,5.2001 tarihli ibranamede, davacının çalıştığı tüm süre boyunca hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fesihten sonra ve davacıya işçilik haklarının ödendiği sırada düzenlendiği anlaşılan söz konusu İbranamede açıkça belirtilen bu kalemlerle ilgili olarak davalı işverenin ibra edildiği kabulü gerekir. Böyle olunca, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin reddi gerekir. Mahkemece anılan isteklerin kabulü bozma nedenidir.

3.Bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, davacı işçinin haftada 3 saat fazla çalışma yaptığı sonucuna varılarak bu yönde hesaplama yapılacağı belirtilmiş olduğu halde, haftada 6 saat fazla çalışma yapmış gibi hesaplamaya gidilmiştir. Mahkemece, taktiri indirim yapılmış olmakla birlikte, andan rapora itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.

Öte yandan davacının izinli ve raporlu olduğu günler “çın de fazla çalışma ücreti hesaplanarak hüküm altına alınmasıda doğru olmamıştır.

Sonuç; Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten (BOZULMA-SMA), davalı yararına takdir edilen 375.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz haranın istek halinde ilgiliye iadesine, 5.10.2004 gününde oybirliği ile karar verildi.

 

HAFTA TATİLİ / HAFTA TATİLİ HAFTANIN HERHANGİ BİR GÜNÜ KULLANILABİLİR

 

T.C. YARGITAY

 
 
9. Hukuk Dairesi
Esas No :  2006/17647
Karar No :  2006/14046
Tarihi :  03.05.2007
 
   Haftalık çalışma süresine göre, 1475 sayılı Yasa döneminde haftalık 45 saati aşan çalışmalar; 4857 sayılı Yasa döneminde ise Yasanın 41. ve 63. maddelerine göre örtülü denkleştirme olduğu kabul edilerek sadece günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla mesai olarak kabul edilebilir. Denkleştirmede daha fazla süre ve hafta tatilini kapsayacak şekilde dinlenme yapıldığından ayrıca hafta tatili çalışma ücreti hesap edilemez. Öte yandan hafta tatilini haftanın diğer bir günü kullanmak da mümkündür.
 
 Davacı, fazla mesai ile hafta tatili alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
 1 – Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2 – Davacının ikili vardiyada çalıştığı dönemde birinci gün 9, izleyen gün 15 saat çalışıp, 24 saat dinlendiği ve çalışmasının bu şekilde sürdüğü uyuşmazlık konusu değildir. Davacı santral binasında güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olup yemek ve diğer zorunlu ihtiyaçlar için 9 saat süren çalışmada 1, 15 saat süren çalışmada 1,5 saat ara dinlenme yapmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenle ara dinlenme yapmadan aralıksız çalıştığının kabulü yerinde değildir. Bu tespitten sonra belirlenecek haftalık çalışma süresine göre, 1475 Sayılı Yasa döneminde haftalık 45 saati aşan çalışmalar, 4857 Sayılı Yasa döneminde ise yasanın 41. ve 63. maddelerine göre örtülü denkleştirme olduğu kabul edilerek sadece günlük 11 saati aşan çalışmalar fazla mesai olarak kabul edilebilir. Bilirkişinin her iki haftalık 45 ve yasa dönemindeki farklılıkları nazara alınmadan aynı tarz hesaplama yaptığı hatalı rapora itibar edilmesi yerinde değildir. Davacının üçlü vardiyalı günlük sekiz saat ve altı gün çalıştığı dönemde de yukarıdaki esaslara göre fazla mesai yaptığının kabulü de yine isabetsizdir. 3 – Davacının ikili vardiyalı olarak çalıştığı dönemde ayrıca hafta tatili alacağının da kabulüne karar verilmiştir. Davacı bu dönemde haftada iki gün 24 saat, çalışmamaktadır. Bu durumda denkleştirmenin daha fazla süre ve hafta tatilini kapsayacak şekilde dinlenme yapıldığından ayrıca hafta tatili çalışma ücreti hesap edilemez. Öte yandan hafta tatilini haftanın diğer bir günü kullanmak da mümkündür. Anlatılan bu çalışma şekline göre hafta tatili alacağı ile ilgili olarak bir değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.
 Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek haline ilgiye idaresine, 03.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.